Zelf doen

Vaak begint het al als klein kind: Zelluf doen! De een is daar wat stelliger in dan de ander. Ik had dat eigenlijk niet zo. Ik vond het maar wat fijn als mijn moeder mij hielp. Maar later is dat 180 graden omgedraaid. Zelfstandigheid stond zo ongeveer boven alles en in mijn ogen betekende dat ALLES zelf doen. Ook in fysiek opzicht, met bijvoorbeeld het omhoog rollen van 120 kg zware hooibalen op een pallet. Bij wijze van spreken brak ik nog liever mijn rug, dan dat ik mijn vriend om hulp zou vragen. Op zo’n moment slaat zelfstandigheid door naar eigenwijsheid.

Hulp vragen

Inmiddels weet ik dat ik zelfstandig kan zijn én tegelijkertijd hulp mag vragen. Bijvoorbeeld aan mijn vriend Jan. En niet alleen bij het rollen van hooibalen, maar vooral in het delen van mijn (on)zekerheden, het zien van mijn kwaliteiten en het invullen van mijn toekomst.

Maar ook buiten mijn gezin vraag ik hulp. Door het inschakelen van mijn business coach Gerda Venema van Trans4mate (zie mijn zonnetje op zondag bericht van 1 oktober). Met haar professionele hulp optimaliseer ik mijn bedrijf EquiVisie. En bijvoorbeeld door het inschakelen van mijn personal trainer/fysiotherapeut Martijn Bakker. Ik sport nog steeds zelfstandig, dat gaat hij echt niet voor mij doen. Maar hij zet zijn expertise in om precies aan de juiste dingen te werken. Daarnaast motiveert hij mij wanneer hij ziet als ik een tandje harder kan. En in mijn geval zorgt hij er vooral voor dat ik niet over mijn grenzen heen ga en brengt hij wat remming in mijn haast onuitputtelijke sportdrift.

Heerlijk

En eerlijk gezegd voelt het krijgen van deze hulp heerlijk. Ik hoef het niet allemaal alleen te doen. En met het vragen om hulp verandert er niets aan mijn autonomie of zelfstandigheid. Sterker nog, ik sta in mijn kracht, ik richt mij gemakkelijk op de zaken waar ik goed in ben en voel mijn autonomie alleen maar groeien.

Hoe vaak wil jij alles zelf doen? Kun jij zelfstandigheid ervaren en hulp vragen tegelijk?