Het stormt

Tijdens het schrijven van deze blog stormt het niet alleen buiten, maar vooral ook in mijn hoofd. En niet zo´n beetje ook. Voor de mensen die mij een beetje kennen: ik ben een tikkeltje (ahum) ongeduldig, ietwat (bloos, bloos) perfectionistisch en ik heb veel passie voor mijn werk. Dat zijn prima eigenschappen, zeker voor een ondernemer, maar het zit soms toch in de weg.

Nieuw programma

Momenteel ben ik bezig met het ontwikkelen van een ontzettend mooi programma met een online module, een kennissessie en een individueel coachtraject. Echt superleuk om te doen en bijna startklaar. Maar bijna, dus niet helemaal. En daarom stormt het. Want daarin kan ik nog steeds een klein kind zijn: ik wil, ik wil, ik wil en ik wil het NU.

Mijn ongeduld en mijn perfectionisme voeren samen een strijd en dat geeft onweer. Bovendien beperkt de storm mijn (over)zicht.

Fris zacht briesje

Inmiddels begin ik een beetje te wennen aan de storm. Gelukkig maar, want in Burgerbrug waait het echt altijd. Maar ook de storm in mijn hoofd is mij bekend. En waar ik voorheen dan nog even een tandje extra zou bijzetten, en nog een, en nog een, ga ik nu bewust even op de rem trappen. Door nu op die rem te trappen en tijd voor iets anders te nemen gaat mijn storm liggen. En dan kan ik straks weer met een fris zacht briesje aan de slag met mijn gave programma.

Maak ik je al een beetje nieuwsgierig? Nog even geduld! Het programma komt er spoedig aan. En een programma opgesteld vanuit een fris zacht briesje is vele malen beter dan vanuit een storm.


Spikkel heeft minder (over)zicht door de storm